Oude! Weblog van Henk Medema

juni 19, 2012

Drie angsten van gereformeerden

Filed under: Uncategorized — henkmedema @ 8:13 pm
DRIE STELLINGEN vanuit evangelisch perspectief op de gereformeerde wereld
19.06.12 op AndriesRadio Symposium ‘Gereformeerden en evangelischen’

Drie ‘stellingen’ klinkt nogal stevig. In een column wordt enige ironie verwacht. Laat me dus maar zeggen dat ik bang ben dat er een zekere angst heerst bij veel gereformeerde mensen. Drievoudig, als in een goede evangelische preek.

1. De gereformeerde cultuur is gekenmerkt door angst voor vrijheid.
Mijn eerste stelling heeft te maken met LEVEN, een levensidentiteit die je zomaar cadeau krijgt, van Boven. De gereformeerde levensstijl is ingebed in een religieuze autoriteit. De boom van de kennis van goed en van kwaad staat veel te veel in het middelpunt van de gereformeerde leefwereld. Onder de koffie en in de krant gaat het maar al teveel over wat nog net niet mag of juist weer wel.

2. Gereformeerde mensen hebben angst om onbevangen van God te ontvangen.
Het sleutelwoord van mijn tweede stelling is GENADE. Ik ben bang dat gereformeerde mensen vaak veel moeite hebben om alles te  ontvangen wat onze Vader ons allemaal wil geven. En dan heb ik het niet alleen over de toeeigening des heils, maar over de ontspannen, onbevangen houding om zich te laten verrassen door de Geest, de goddelijke Uitdeler van eindeloos veel goed. De boom van het leven zou het verukkelijke middelpunt moeten zijn van gereformeerde kringen. Misschien zouden ze dan ophouden gereformeerd te zijn…

3. In de gereformeerde kerkdiensten heerst angst om Jezus vrijmoedig lief te hebben.
Derde en laatste kernwoord is LIEFDE. Als ik iets opsnuif in een gereformeerde kerkdienst, denk ik wel eens: die mensen hebben iets diep in hun hartjes verstopt wat ze net niet durven te zeggen: IK HOU VAN JEZUS. En het zou zo prachtig zin als dat er eens hardop zou uitkomen! Gerichtheid op Jezus en op de dingen waarop Hij Zich richt. Onze core business: liefde voor de Koning, volgen van Jezus, leven door de Geest.

De volmaakte liefde drijft… niet de gereformeerden uit, maar wel de vrees.

juni 8, 2012

Duckstad Media: een parabel

Filed under: Uncategorized — henkmedema @ 6:30 am
Nee, deze blog gaat niet over de Duckstadse Courant of over de Roddelflop; uiteindelijk zal het gewoon over ‘onze’ wereld blijken te gaan. Om precies te zijn: over de wereld waarin ik een beetje thuis ben, die van de media. Maar daartoe wil ik even een omweggetje maken door Duckstad. Zijn ze bekend, de inwoners van deze roemruchte plaats? Een (hernieuwde) kennismaking met enkelen van hen.
Donald zelf: elke keer weer nieuwe plannen, die dan het begin zijn van een avontuur dat zelden goed afloopt. Individualist.
Dagobert Duck – oom van Donald en van z’n neefjes. Denkt alleen aan het financiële aspect. Pakhuis vol geld, en dat ene dubbeltje waar het allemaal mee begon. Bedreigd door de Zware Jongens.
Willie Wortel, de slimme uitvinder, die alleen maar contact heeft met z’n Lampje, en de rest van de wereld moet z’n ideeën maar accepteren – wat vrijwel steeds tot problemen leidt.
Oma Duck, te oud voor deze wereld maar nog verbazend bij de pinken. Katrien Duck, Guus Geluk, Gijs Gans, en nog vele, vele anderen. Allemaal eigenstandige en eigenwijze karakters – en als je goed naar ze kijkt, zijn ze ‘modern’. In die zin dat ze geen van allen ‘post’-modern zijn. De manier waarop Duckstad z’n eigen succes zoekt, gaat alleen over dingen, geld, techniek, voortgang. Avonturen genoeg, maar telkens weer langs dezelfde lijnen.
Wacht even, daar héb je ze natuurlijk! Kwik, Kwek en Kwak, neefjes van Oom Donald en Oom Dagobert, kleinkinderen van oma Duck (vermoed ik), maar zonder zichtbare ouders. Zij zijn helemaal geen individualisten: ieder avontuur dat zij beleven begint met onderlinge communicatie. Als ze met Oom Donald praten, spreken ze hun zinnen gedrieën uit: ‘Ja’ ‘Oom’ ‘Donald’. Hun oriëntatie zoeken ze in het Jonge Woudlopers Boek. En wat ze willen, is elke keer wat anders, en nu juist níet volgens de vastgelegde lijnen. Maar altijd gaan ze samen, en niemand slaat ze uit elkaar. Wat zou dit blad zijn zonder die drie? Zij máken het. Zonder hen zouden er niks aan zijn.
Donald Duck las ik het eerst bij de kapper, een halve eeuw geleden, als klein jongetje. Nu lezen mijn kleinkinderen er enthousiast in. Zou ik het wagen: een allegorie over de moderne en postmoderne communicatie-patronen vanuit Duckstad? Nee, dat is te pretentieus. Maar ik wil het wél hebben over mijn vak, christelijke media, en de enorme uitdaging ervan, de markt die zo ondoorzichtig is geworden, de trends waar je geen vat op krijgt, de statistieken die steeds meer het woord ‘crisis’ spellen. Om dan maar niet te zwijgen over de grote, bedreigende wereld, waarvan wij allemaal gewoon deel uitmaken.
Laat er geen misverstand over bestaan: wij zijn als mediamensen elke dag bezig ons geluk uit te proberen tegen Guus, we trachten ons dubbeltje vast te houden, en we zijn blij als ons weer een Lampje opgaat. Prima, gewoon mee voortgaan. Maar wat is nu het speciale van christelijke media? Dat is toch dit: dat er een Koning is – die in Duckstad niet voorkomt, trouwens. Híer moeten we ons samen druk over maken, dat er een Koninkrijk is dat gezocht en gevonden kan worden, mét de daarbij horende gerechtigheid. Wij hebben een nieuwe generatie Woudlopers nodig, die het met elkaar wagen.
Dit zou een parabel kunnen worden: het Koninkrijk der hemelen is gelijk geworden aan Duckstad.

juni 7, 2012

Reading Biblical Devotional Books: Antidote to Burnout

Filed under: Uncategorized — henkmedema @ 6:18 am

GUEST BLOG – June 2012 – Youth for Christ Sri Lanka – Ajith Fernando

Over the past forty-four years or so I have been reading expository books by Bible scholars that give evidence of good background and technical knowledge while also being devotionally edifying. I find that these books do three important things to us. First, they increase our knowledge of God’s life-giving Word. Second, they give us information that would not have normally been accessible to us and thus help us to be more at home in the world of the Bible. And third, they feed the soul with eternal truth which is a great source of inspiration, joy, edification, security, and one of the surest antidotes to burnout.

Here is a list of some of the authors who have ministered to me from my late teens: Graham Scroggie, F. B. Meyer, G. Campbell Morgan, A. T. Robertson, H. L. Ellison, F. F. Bruce, Donald Guthrie, Alec Motyer, John Stott, and Leon Morris. More recently I am finding the writings of Thomas Schreiner (NT Theology), Bruce Waltke (OT Theology), Chris Wright and Don Carson doing this for me.

Then there is another kind of author who writes books that are primarily devotional but which are also biblically and theologically grounded. Here are some of my favourite authors of this kind of book: Robert Murray M‘Cheyne (A Basket of Fragments); Jonathan Edwards, E. Stanley Jones (the devotional The Word Became Flesh is amazing), Paul Rees, Wesley Duewel, Dennis Kinlaw (How to Have the Mind of Christ may be the most inspiring book I have read), J. I. Packer (Knowing God is still unsurpassed), Robert Coleman (see his latest, The Heart of the Gospel), C. J. Mahaney (Humility), Tim Keller (so many recent books), and John Piper (A Godward Life; Future Grace). The top place in this category goes to John Wesley, whose complete works I am slowly reading through. I learned his style of arguing for biblical truth when studying for my lay preacher’s exams about forty-four years ago. This has had a huge impact on my style of preaching.

These are books to read slowly. I have not finished reading most of them. And I do not feel bad about that. But by reading large chunks from these books slowly over a period of several months, the Lord has ministered the wealth of his truth to my soul.

A Pastor left the ministry burned out and totally discouraged. He left his whole library behind in his last church. When the new pastor looked through his library, he found that the older books in the library were biblical and theological books. The newer books were mostly how-to books, dealing with the practical challenges of ministry. It seems that he had been working on improving his skills without feeding his soul. This lesson applies to those who are not in vocational Christian ministry also.

There are a lot of topical books nowadays that give teaching on special topics which the authors have experience in. These refer to scripture here and there, but they do not have the saturation in scripture that enables them to do what Jesus says in John 17:17, “Sanctify themin the truth; your word is truth.” There is a natural way in which concentrated exposure to the Word makes us more like Jesus.

Now, I believe the best and most important way to feed our souls is to linger in the presence of God with his Word and in prayer. That is our staple diet. But once in a way we can have some special booster meals too. These can come from the soul feeding on biblically grounded devotional material. People who have studied the Word more than us may have some discoveries to share with us that serve as a bonus to our usual diet.

Receiving strength and inspiration from devotional reading can as an antidote to burn out. Firstly, these books help affirm that our life and work are founded on the eternal unchanging Word of God. “All flesh is like grass and all its glory like the flower of grass. The grass withers, and the flower falls, but the word of the Lord remains forever” (1 Pet. 1:24-25). Insecurity is a major cause for burnout. When we measure success using earthly measures, we are depending on a very insecure source of security. We can end up becoming driven people pursuing an elusive and bubble. We push ourselves to the point of burnout.

On the other hand, David affirms, “Great peace have those who love your law; nothing can make them stumble” (Psa. 119:165). When our measure of success is whether we have conformed to the teaching of the Word, we have a secure motivation that looks to a heavenly reward that is totally dependable. Whether we receive earthly acclaim or not, we work with the anticipation of hearing our Master’s words: “Well done, good and faithful servant” (Matt. 25:23). We are freed from the pressures of our competitive and appearance-oriented society that has the potential to make us insecure people.

Secondly, a major trigger for burnout is unhappiness over our lot. Those who are happy with life are generally not candidates for burn out. One of the greatest sources of lasting joy in life is truth. This joy can be experienced independent of the challenges we face. In fact it helps us live through the most difficult challenges: “If your law had not been my delight, I would have perished in my affliction” (Psa. 119:92). When truth is important to you, its joy sustains you and keeps you as a happy person even while you go through huge problems. Besides, truth becomes the objective foundation upon which you put your trust in God. This opens you to the most thrilling of experiences—knowing God. Christians who have not overcome their disappointments through faith in the truths of the Word do not experience this thrill of knowing God. Their disappointments dampen their enjoyment of God.

By the way, this whole train of thought came as a result of reading Don Carson’s book, Scandalous: The Cross and Resurrection of Jesus (Crossway, 2010) devotionally, while travelling by plane to and from Canada. This book contains rich expositions of five key passages describing the death and resurrection of Jesus.

Blog op WordPress.com.