Oude! Weblog van Henk Medema

februari 24, 2010

Verkiezing! Onhaasting. Ontzorging. Onthitting.

Filed under: Uncategorized — henkmedema @ 10:20 am

Verkiezingen op 9 juni! Uiteraard eerst nog de gemeenteraadverkiezingen, 3 maart. Hoe gaan we daar als christenen in staan? Als CU-stemmer, CDA-aanhanger, SGP-kiezer? Of misschien wel aanhakend bij een andere partij waar je wat mee hebt?

De politieke partijen zien ons als electoraat: mensen van wie de stemmen tellen. Wij zien onszelf als mensen die belangen hebben, en we geven die stemmen aan degenen die ons de meest aantrekkelijke oplossingen voor onze (of andermans) problemen in het vooruitzicht stellen.

Bij het begin van de te verwachten felle verkiezingsstrijd zou ik de heel belangrijke vraag willen stellen naar het discours van de christelijke gemeenschap.  Juist nu, juist als christenen zouden we moeten bedenken dat we niet alleen maar electoraat zijn, volk-met-stemmen. We zouden – om de term van James Kennedy te lenen (in zijn recente boek ‘Stad op een berg’) – een contrasterende gemeenschap, een ‘counter-culture’ moeten zijn. Ik noem drie sleutelwoorden, alle drie neologismen, maar dat moet de lezer me maar even vergeven. Onthaasting. Ontzorging. Onthitting.

Onthaasting

Het dringen rond acute probleemoplossingen heeft Balkenende IV de kop gekost. Het moest allemaal zo nodig. Er werd hevig aangedrongen op snelle beslissingen, eerst vóór het einde van de maand, toen zelfs vóór het einde van de dag. Zestien uur in der Trèves-zaal betekenden het einde van het kabinet.

Nu dreigt een herhaling van die ene vrijdag, in de meer dan honderd dagen tot aan de verkiezingen. Gaan we allemaal roepen wat wij het belangrijkste vinden, dringen om vooraan te komen, anderen zo mogelijk opzij proberen te duwen? Elkaar overschreeuwen?

Het gesprek vanuit de christelijke gemeenschap moet anders: meer geduld, meer vrede, meer liefde, zelfs meer blijdschap (en minder verbetenheid…). Vrucht van de Geest, jazeker: Galaten 5 vers 22 enz. Groeit vanzelf!

Ontzorging

Wij, burgers en potentiële kiezers, zijn bezorgd. Het politieke landschap rondziende zoeken wij steun en hoop bij de partijen en de leiders daarvan. Maar juist als christenen zouden we toch een andere taal met elkaar moeten spreken: een taal van hoop. We zouden de hemel moeten afspeuren voor lichtpuntjes. Wij weten immers dat er méér is dan dit ondermaanse? Dat we de prioriteiten niet bij ónze respectieve zorgpunten moeten leggen, maar bij het Koninkrijk van God, daar heeft de Koning toch heldere taal over gesproken? Mattheüs 6 vers 33, bijvoorbeeld.

Onthitting

Het debat zal in de komende tijd best wel eens fel kunnen worden, en daar hoeven we ook niet voor aan de kant te gaan. Maar van christenen zou je een voorbeeldfunctie verwachten in de manier waarop wij er met elkaar en met anderen over spreken: niet doordat tegenstellingen verdoezelt worden of moeilijke vragen onder de mat geveegd worden, maar wel door niet op de man te spelen. Wrijving brengt hitte voort, dat weten we inmiddels wel. Wat hebben we in ons politieke discours nodig? Als ik een nieuw Hollands woord mag uitproberen, dat iedereen probleemloos zal begrijpen: onthitting.

Voortdurend veranderende gemeenschap

In zijn boek The Continuing Conversion of the Church (Eerdmans, Grand Rapids 2000) heeft Darrell L. Guder benadrukt dat de Kerk per definitie een voortdurend veranderende gemeenschap is. Dus niet een organisatie die in principe rechtdoor gaat, en haar koers af en toe corrigeert door rechts- of linksaf te slaan; nee: verandering is de diepste kern van de christelijke Kerk. Dat heeft te maken met de openbaring van God Zelf, van Jezus Zelf. God bleef niet waar Hij was. Onze Heer daalde af van zijn troon, werd een slaaf, vernederde zich nog meer, tot aan het kruis: de diepst denkbare verandering. Zoals Hij Zich openbaarde, zo moet zijn Lichaam, de Kerk, functioneren.

Er is een Duits spreekwoord: ‘Vertrauen ist gut, Kontrolle ist besser’. Onze politieke standpunten en opinies zijn een controle-instrument, waarmee wij anderen willen beheersen maar dat vaak ongemerkt onszélf beheerst. In de christelijke gemeenschap zou een ander discours moeten plaatsvinden: niet dat van botsende betogen, maar dat van open, veranderende mensen. Een enorme uitdaging in de vóór ons liggende verkiezingstijd.

Advertenties

februari 18, 2010

Spiritualiteitswijzer

Filed under: Uncategorized — henkmedema @ 6:16 am

Spiritualiteit

De Spiritualiteitswijzer is er! Gewoon: www.eo.nl – en dat juist in de periode dat we veeleer de neiging hebben een Stemwijzer te zoeken.

De Spiritualiteitswijzer evenwel doet niet een beroep op onze (al of niet aanwezige) politieke instincten, maar vraagt je om je spirituele poriën open te zetten. Zien, beleven, testen wat er in je zit.

In Visie, het blad van de Evangelische Omroep, kreeg ik de gelegenheid publiekelijk de eerste test te doen, en werd daarover geïnterviewd. Op dat moment kwamen er nog een paar dingen méér in m’n gedachten, die ik tijdens dat interview niet kwijt kon, maar in deze blog wel.

Spiritualiteit  – dat vinden sommige mensen eng. De atheïsten en agnosten van deze tijd, bijvoorbeeld, mensen die de vaste overtuiging hebben dat er geen God is, of mensen die vinden dat je daarover geen zekerheid kunt hebben. Spiritualiteit hebben ze niet, zeggen ze. Het is een soort zesde zintuig dat sommige religieuze lieden in verschillende mate hebben, maar zij niet. Werkt gewoon niet. Sorry, ik heb daar niks mee.

Spiritualiteit is ook een griezelig woord voor sommige heel serieuze christenen: het riekt naar kloostergangen, devote monniken, contemplatie, meditatie. Dingen die in de rooms-katholieke kerk, de oosters-orthodoxe kerken, misschien zelfs de anglicaanse kerk aanwezig zijn; erger nog: je wordt herinnerd aan een beweging als New Age. Huiverend trekken ze hun kraag op, of ze gaan er zelfs strijdvaardig voor zitten om duidelijk te maken wat er verkeerd aan is.

Beide categorieën vergissen zich fundamenteel in wat er met het woord ‘spiritualiteit’ bedoeld is. Het komt van het Latijnse woord ‘spiritus’, wat ‘geest’ betekent, of  ‘Geest’ met een hoofdletter als je op God de Heilige Geest duidt. Spiritualiteit is de geestelijke antenne die in iedere mens zit, door de Schepper meegegeven. Hoe die antenne precies werkt, is voor ieder individu weer verschillend, en dat laat de spiritualiteitswijzer zien. Misschien wel minstens zo belangrijk – en daar wordt je door de test op zichzelf niet wijzer uit – is de vraag op Wie (of op wie of wat) je spiritualiteit gericht is. Bij sommige mensen: helemaal op de levende God. Bij anderen: een beetje, of helemaal, op afgoden. En die kunnen van materiële aard zijn, maar ook van immateriële aard; ze kunnen zelfs heel dicht bij je eigen IK zijn, en daarin een middelpunt vinden.

Het boeiende van de Spiritualiteitswijzer lijkt me nu dat mensen ‘m zullen uitproberen – misschien uit pure nieuwsgierigheid – die denken: zoiets héb ik toch helemaal niet? Ik ben toch totaal niet religieus? Nou ja, laten we eens testen… De conclusies zullen vaak verrassend zijn: ik heb er wel degelijk iets mee, ik zou er iets mee moeten doen. Spiritualiteit is de weerklank van het spreken van God in je hart, in bekering óf in afkering.

Je kunt nog een boel discussiëren over de spiritualiteitswijzer. Misschien zijn er teveel psychologische factoren in verwerkt, dat kan zijn. Zeker is er te weinig aandacht voor de collectieve aspecten, want juist als spiritueel mens sta je niet alleen, dat beleef je samen met anderen die dicht bij je staan. Er is nog wel meer over te zeggen. Maar ik ben heel benieuwd hoe deze spiritualiteitswijzer mensen in hun diepste kern zal kunnen aanspreken – in een tijd waarin wij ons maar al te veel met allerlei uiterlijkheden bezig houden.

februari 9, 2010

Radicaal: niet kijken &c

Filed under: Uncategorized — henkmedema @ 9:11 pm

De tv is uitgezet. Moraalridders. Daar zat niets immoreels in, en dat was dus ook niet de reden om het apparaat uit te schakelen. Het ging wel over pedoseksuele pornografie op internet. Een politiefunctionaris vertelde aan Knevel en Van der Brink waarom hij zijn werk deed: het opsporen van de organisatoren én de gebruikers van zulke internet-sites.

Ik kan heel eerlijk zeggen dat ik zoiets nog nooit heb aanschouwd, en ik wil het ook niet. Dat is geen veer op m’n eigen hoed, want – per ongeluk of expres – heb ik best wel wat gezien wat ik niet had moeten zien. Maar zelfs als er in een paar minuten op televisie een omschrijving van gegeven wordt, in anderhalve zin, dan krijg je er al een walging van. 

Hoe kan het dat mensen – jij en ik uiteindelijk óók, al is het niet precies op deze manier – naar verkeerde dingen kijken? Hoe kan het dat onze zintuigen magnetisch op het verkeerde gericht worden, en er aan vast blijven kleven? Het is het raadsel van de zonde, op de voorpagina’s van de Playboy, de Telegraaf  – en ook via rubrieken van het Reformatorisch Dagblad, maar dan veel geraffineerder.

Radicaal christendom roeit dat bij de wortel (radix) uit. Ik verlang daarnaar. De komende dagen zal ik af en toe naar Rick Warren proberen te kijken, op zijn conferentie (eigenlijk: event!) RADICALIS. Op nog een heleboel andere manieren raakt het de wortel van het menselijk bestaan. Dat ik best in het zuiden van California had willen zijn, dezer dagen, heeft niet alleen met de warme zon te maken.

Kijk!

Filed under: Uncategorized — henkmedema @ 8:57 pm

Op deze plek ga ik straks maar eens het een en ander doen. Kijk!

Hoezo? Er valt nog niet veel te doen, te zien, te horen, uit te wisselen. Maakt niet uit, boeit niet – maar het gaat wel boeien.

Dit is een soort schrijfbloc waarin iedereen mee kan lezen. Ach nee, natuurlijk niet: je kunt ’t niet vergelijken met zoiets ouderwets als dat. Zoals ook niemand denkt dat het een soort telex is, of een fax. Ik weet nog dat ik, als beginnend uitgever, jaloers was op een Amerikaanse uitgever (het was Eerdmans) die een telex had: dat had ik niet. Dit is wat anders. De nieuwe media. Social media.

Maar ik ben gewoon mezelf, en dat moet ook zo blijven. Meer hoeft niet, minder mag niet. Wat er gebeuren gaat, weet ik net zo min als de lezers die ik nog niet heb. Zij komen. Het komt. Geduld.

februari 2, 2010

Hello world!

Filed under: Uncategorized — henkmedema @ 12:23 pm

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Blog op WordPress.com.