Op de een of andere manier kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat Ron van der Spoel erg veel van mensen houdt. Hij is oprichter van Passie voor Preken (maar heeft minstens evenveel passie voor mensen), is gemeente-predikant geweest, werkt nu bij Open Doors, en reist momenteel de hele wereld door om mensen te helpen weer ándere mensen te helpen in het vinden van de Vader.
In íets meer dan één adem heb ik zijn boekje ‘Hoed mijn schapen’ uitgelezen, het eerste deel van de Jethro-reeks. Het duurt even voordag je het concept ervan begrijpt: zowel op de achterkant van het omslag als in de inleiding wordt gesproken over de vijf taken die Mozes aan de leiders van Israel gaf als resultaat van het advies van Jethro (Exodus 18), maar je vindt dat rijtje, geloof ik, pas helder vanaf blz. 45. Zo zijn er nogal wat dingen waar je als uitgever door je eigen beroepsdeformatie over valt. De ordening van de stof en de omschrijvingen zijn niet steeds consistent, zoals bijvoorbeeld Luthers opsomming van de drie pijlers voor het geestelijke leven op blz. 22v: oratio, meditatio, tentatio (gebed, overdenking, aanvechting): het kostte me geruime tijd om deze drie aspecten weer terug te vinden op blz 23, 26, 30, eenvoudig omdat ze in de kopjes niet meer op dezelfde manier worden aangeduid. Nou ja. Daar kom je wel overheen.
Het belangrijkste is dat dit een geestelijk boekje is. Het is geschreven door pastores, maar de auteur blijkt als doelgroep voor ogen te hebben niet per se dominees, maar geestelijke leiders in het algemeen, voorgangers, oudsten. Een formeel-ambtelijke omkadering kom je niet tegen. Ik lees het gemakkelijk en met veel zegen in de achtergrond van een ‘vrije’ gemeentevorm, terwijl predikanten / dominees er de kern van hun taak in zullen herkennen.
Wat ook de al of niet formele ambtsomschrijving mag zijn, of welke naam ze ook dragen: geestelijke leiders moeten geestelijk zijn (op God gericht) en opbouwend (op de mensen gericht, in een ouderwets woord ‘stichtend’) hun werk verrichten. De mediteer-verzen, vragen en opdrachten, en de vele praktische punten laten de hartslag voelen van wat echt geestelijk leiderschap is. Er komen nog vier boekjes, waar we dus vreugdevol naar mogen uitzien.
In íets meer dan één adem heb ik zijn boekje ‘Hoed mijn schapen’ uitgelezen, het eerste deel van de Jethro-reeks. Het duurt even voordag je het concept ervan begrijpt: zowel op de achterkant van het omslag als in de inleiding wordt gesproken over de vijf taken die Mozes aan de leiders van Israel gaf als resultaat van het advies van Jethro (Exodus 18), maar je vindt dat rijtje, geloof ik, pas helder vanaf blz. 45. Zo zijn er nogal wat dingen waar je als uitgever door je eigen beroepsdeformatie over valt. De ordening van de stof en de omschrijvingen zijn niet steeds consistent, zoals bijvoorbeeld Luthers opsomming van de drie pijlers voor het geestelijke leven op blz. 22v: oratio, meditatio, tentatio (gebed, overdenking, aanvechting): het kostte me geruime tijd om deze drie aspecten weer terug te vinden op blz 23, 26, 30, eenvoudig omdat ze in de kopjes niet meer op dezelfde manier worden aangeduid. Nou ja. Daar kom je wel overheen.
Het belangrijkste is dat dit een geestelijk boekje is. Het is geschreven door pastores, maar de auteur blijkt als doelgroep voor ogen te hebben niet per se dominees, maar geestelijke leiders in het algemeen, voorgangers, oudsten. Een formeel-ambtelijke omkadering kom je niet tegen. Ik lees het gemakkelijk en met veel zegen in de achtergrond van een ‘vrije’ gemeentevorm, terwijl predikanten / dominees er de kern van hun taak in zullen herkennen.
Wat ook de al of niet formele ambtsomschrijving mag zijn, of welke naam ze ook dragen: geestelijke leiders moeten geestelijk zijn (op God gericht) en opbouwend (op de mensen gericht, in een ouderwets woord ‘stichtend’) hun werk verrichten. De mediteer-verzen, vragen en opdrachten, en de vele praktische punten laten de hartslag voelen van wat echt geestelijk leiderschap is. Er komen nog vier boekjes, waar we dus vreugdevol naar mogen uitzien.
[www.jethrofoundation.com]
